آنتی بيوتیک ها
تهديد درمان های بيمارستانی با مقاومت به آنتی بيوتیک ها
آبان ۱۰, ۱۳۹۵
هلیکوباکتر پیلوری
روشهای تشخیص هلیکوباکتر پیلوری
آبان ۱۶, ۱۳۹۵
گروه خونی

گروه خونی

گروه‌های خونی روشی برای تقسیم‌بندی خون‌ها بر پایه وجود یا نبود آنتی‌ژن‌های موروثی خاصی روی سطح گلبول‌های قرمز خون است.

بر اساس مهمترین این تقسیم‌بندی خون انسان‌ها به چهار دسته AB ،B ،A و O

و بر اساس تقسیم‌بندی دیگر به گروه‌های مثبت و منفی تقسیم می‌شود.

خون اشخاص به چهار گروه تقسيم می شود:

وقتی به بیماری خون تزريق می شود بايد هم گروه باشد

و يا از نوعی باشد كه با گروه خون بيمار موافق باشد.
همچنين تعيين RH ضروری است.

هر گروهی می تواند به هم گروه خود خون بدهد.

گروه خون O دهنده همگانی و گروه خونی AB گيرنده همگانی است.

در سال ۱۹۰۱ میلادی کارل لندشتاینر، ایمونولوژیست آلمانی برای نخستین بار،

وجود آنتی ژنهای گروه خونی بر روی گلبولهای قرمز و نیز آنتی بادیهایی علیه همان آنتی ژنها را در سرم انسان ثابت نمود.

او دریافت که نوعی ترکیب شیمیایی در خون افراد مختلف متفاوت است.

لندشتاینر، ابتدا گلبولهای قرمز را از سرم جدا کرد

و سپس به مطالعه نتایج حاصل از مخلوط کردن سرم و گلبولهای قرمز افراد مختلف پرداخت.

وی دریافت که سرم بعضی از افراد قادر به آگلوتینه کردن گلبولهای قرمز برخی دیگر از افراد می‌باشد،

اما بر روی گلبولهای قرمز همه افراد مؤثر نیست. در تجزیه و تحلیل نتایج،

او فهمید که می‌توان افراد را از نظر گروه‌های خونی به گروه‌هایی تقسیم نمود:

گروه خونی A: آنتی ژن نوع A را سطح گلبول قرمز خود دارند و در پلاسمای خونشان نیز آنتی کور B (ضد آنتی ژن B) را دارا هستند.
گروه خونی B: آنتی ژن نوع B را در سطح گلبو لهای قرمز خود را دارند و در پلاسمای خونشان نیز آنتی کور A (ضد آنتی ژن A) را دارند.
گروه خونی AB: آنتی ژن نوع A و B را در سطح گلبولهای قرمز خود را دارند و در پلاسمای خونشان نیز هیچ‌یک از آنتی کورها را ندارند.
گروه خونی O: هیچ‌یک از آنتی ژنها را در سطح گلبولهای قرمز خود ندارند ولی هر دو آنتی کور را دارا هستند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *