همه چیز درباره آرتریت گیجگاهی

آزمایشگاه
بی‌اختیاری‌ ادرار استرسی‌ چه نشانه هایی دارد؟
شهریور ۱۵, ۱۳۹۶
قند خون
قند خون
شهریور ۱۹, ۱۳۹۶

همه چیز درباره آرتریت گیجگاهی

آزمایشگاه

 آرتریت گیجگاهی (temporal arteritis) یا التهاب سرخرگی غول‌یاخته‌ای (به انگلیسی: Giant cell arteritis) یک نوع نادر التهاب رگ (واسکولیت) است که اختلال اصلی در سرخرگ‌های بزرگ و متوسط سر است.

علائم بیماری:

آرتریت گیجگاهی این بیماری اصولاً در زنان و در سنین بالای پنجاه سال شایعتر است و اغلب سرخرگ گیجگاهی (شریان تمپورال) نیز درگیر است. علائم شایع بیماری بروئی شریان، تب، سردرد، حساسیت در لمس، درد فک هنگام جویدن غذا، مشکلات بینایی و… است.

آرتریت گیجگاهی، آرتریت تمپورال که آرتریت سلول ژآنت، آرتریت کرانیال و آرتریت گرانولوماتوز نیز نامیده می شود به التهاب پوشش عروق خونی گفته می شود. اغلب عروق خونی موجود در سر بخصوص ناحیه گیجگاه را تحت تاثیر قرار می دهد. به همین دلیل گاهی به آن آرتریت تمپورال یا گیجگاهی نیز می گویند.
آرتریت تمپورال باعث سردرد، حساسیت به لمس پوست سر، درد فک و مشکلات بینایی می گردد. درصورتی که درمان نشود ممکن است منجر به سکته مغزی یا کوری گردد.
آرتریت گیجگاهی :درمان فوری با داروهای کورتیکواستروئیدی معمولا علائم را از بین می برد و ممکن است مانع از دست دادن بینایی گردد. ممکن است چند روز پس از شروع درمان بیمار احساس بهبود کند. اما حتی با درمان نیز ممکن است بیماری دوباره برگردد. به همین دلیل مراجعه منظم به پزشک برای بررسی وضعیت بیمار ضروری است.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟

اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان داراي‌ علايم‌ پلي‌ميالژي‌ روماتيكا يا آرتريت‌ گيجگاهي‌ باشيد.
بروز موارد زير در طي‌ درمان‌:
ـ درجه‌ حرارت‌ ۳/۳۸ درجه‌ سانتيگراد
ـ وجود خون‌ در ادرار
ـ كوتاهي‌ نفس‌
ـ درد سينه‌
ـ وجود خون‌ در مدفوع‌
ـ درد شديد شكم‌
ـ هرگونه‌ بيماري‌ تبدار
-اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد. داروهاي‌ تجويزي‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبي‌ همراه‌ باشند.

داروها برای آرتريت‌ گيجگاهي‌

داروهاي‌ كورتوني‌ با مقادير بالا تا متوقف‌ شدن‌ مرحله‌ حاد تجويز مي‌شوند. با مهار التهاب‌ به‌ وجود آورنده‌ علايم‌ بيماري‌ توسط‌ اين‌ داروها، علايم‌ به‌ طور چشمگيري‌ كاهش‌ مي‌يابند. در ادامه‌ درمان‌ با كورتون‌، مصرف‌ حداقل‌ مقدار ممكن‌ دارو به‌ صورت‌ يك‌ روز در ميان‌ ممكن‌ است‌ براي‌ كنترل‌ علايم‌ در درازمدت‌ كافي‌ باشد.
داروهاي‌ سركوبگر دستگاه‌ ايمني‌ به‌ تنهايي‌ يا همراه‌ كورتيكواستروييدها در صورت‌ ناموفق‌ بودن‌ ساير درمان‌ها تجويز مي‌شوند.
داروهاي‌ قلبي‌ (در صورت‌ درگيري‌ قلبي‌)
داروهاي‌ ضد فشار خون‌ (در صورت‌ بالا بودن‌ فشار خون‌)

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: محتوا محافظت شده است