سکته خاموش
سکته خاموش
مهر ۲۸, ۱۳۹۷
سرطان مری
سرطان مری
آبان ۴, ۱۳۹۷
سرطان های دستگاه گوارش

سرطان های دستگاه گوارش

سرطان دستگاه گوارش اشاره به شرایط بدخیم دستگاه گوارش (دستگاه گوارش) و ارگانهای جانبی هضم، از جمله مری، معده، سیستم صفراوی، پانکراس، روده کوچک، روده بزرگ، راست روده و انسداد است. علائم مربوط به ارگان آسیب دیده است و می تواند شامل انسداد (که منجر به بلعیدن یا دفع ادرار شود)، خونریزی غیرطبیعی یا سایر مشکلات مرتبط با آن است. تشخیص اغلب نیاز به آندوسکوپی دارد و به دنبال بیوپسی از بافت مشکوک است. درمان بستگی به محل تومور، و همچنین نوع سلول سرطانی و اینکه آیا آن را به دیگر بافت ها حمله کرده یا در جای دیگر گسترش یافته است. این عوامل همچنین پیش آگهی را تعیین می کنند.

به طور کلی، دستگاه گوارش و ارگانهای جانبی هضم (پانکراس، کبد، کیسه صفرا) مسئول سرطان های بیشتر و مرگ و میر بیشتر از سرطان نسبت به سایر سیستم های بدن هستند. تنوع جغرافیایی در میزان سرطان های مختلف دستگاه گوارش بسیار زیاد است.

سرطان معده

 

سرطان معده، چهارمین نوع سرطان است و دومین علت مرگ سرطان در جهان است. شرق آسیا (چین، ژاپن، کره، مغولستان) یک منطقه خطرناک برای معده است سرطان، و شمال امریکا، استرالیا، نیوزیلند و غرب و شمال آفریقا، مناطقی هستند که خطر کمتری دارند. شایعترین نوع سرطان معده آدنوکارسینوما است که هر ساله باعث مرگ ۷۵۰ هزار نفر می شود. عوامل مهمی که ممکن است در ایجاد سرطان معده نقش داشته باشند عبارتند از: رژیم غذایی، مصرف سیگار و مصرف الکل، جنبه های ژنتیکی (از جمله تعدادی از سندرم های مجرمانه) و عفونت ها (مثلا Helicobacter pylori یا ویروس اپشتاین Barr) و آنمی مزمن. در مقایسه با بهترین مراقبت حمایتی، با این حال رژیم مطلوب نامشخص است.

سرطان مري

شايعترين سرطان در جهان است و ميزان بروز آن افزايش مييابد. حدود سه تا پنج مرد برای هر زن تحت تاثیر قرار می گیرند. “کمربند سرطانی مری”، که در آن میزان بروز کارسینوم سلول سنگفرشی مری (SCC) بیش از صد برابر دامنه های مجاور، از شمال شرقی چین از طریق آسیای مرکزی به شمال ایران گسترش می یابد. اتیوپی نیز به میزان قابل توجهی بالا است. دو نوع اصلی از سرطان آدنوکارسینوم مری و کارسینوم سلول سنگفرشی وجود دارد. در سراسر جهان، بروز هر نوع در مورد یکسان است، اما در کشورهای توسعه یافته مانند آمریکای شمالی و اروپا آدنوکارسینوما شایع تر است.

سرطان مری در اغلب موارد دچار تشخیص می شود، زیرا معمولا نشانه های اولیه وجود ندارد. با این وجود، اگر سرطان به زودی به اندازه کافی گرفتار شود، بیماران می توانند میزان بقاء پنج ساله ۹۰٪ یا بالاتر داشته باشند. با این حال، سرطان مری معمولا تشخیص داده می شود، اما ممکن است به فراتر از دیواره مرطوب گسترش یابد، و میزان بقا به طور قابل توجهی کاهش می یابد. در چین، نرخ زنده ماندن ۵ ساله برای سرطان پیشرفته مری حدود ۲۰٪ است و در ایالات متحده حدود ۱۵٪

سرطان پانکراس
سرطان پانکراس شایع ترین علت مرگ و میر ناشی از سرطان در ایالات متحده است و هفتمین شایع ترین بیماری در اروپا است. در سال ۲۰۰۸، در سراسر جهان ۲۸۰،۰۰۰ مورد جدید از سرطان لوزالمعده گزارش شد و ۲۶۵،۰۰۰ مرگ و میر بود. این سرطان ها به عنوان تومورهای غدد درون ریز و غیر غدد درون ریز طبقه بندی می شوند. شایعترین آدنوکارسینوم مدفوع است. مهمترین عوامل خطر سرطان پانکراس عبارتند از سن پیشرفت (بیش از ۶۰ سال) و سیگار کشیدن. پانکراتیت مزمن، دیابت یا سایر شرایط نیز ممکن است در توسعه آنها نقش داشته باشد. سرطان پانکراس اولیه، تمایل به ایجاد نشانه ای ندارد، اما زمانی که یک تومور پیشرفته است، ممکن است بیمار درد شدید در شکم فوقانی را تجربه کند، احتمالا به پشتی می رسد. سایر علائم ممکن است زردی، زردی پوست و چشم باشد.

سرطان پانکراس دارای پیش آگهی ضعیف است و میزان بقاء پنج ساله آن کمتر از ۵٪ است. تا زمانی که سرطان تشخیص داده شود، معمولا در مرحله پیشرفته، غیر قابل استفاده است. تنها یکی از حدود ۱۵ تا ۲۰ بیمار عمل جراحی جراحی را انجام می دهد. سرطان پانکراس دارای تهاجمی است و در برابر اشعه ماوراء بنفش و شیمی درمانی مقاومت می کند.

سرطان کبد

افراد مبتلا به سرطان کبد (همچنین به نام کارسینوم هپاتوسلولار، HCC یا هپاتوما) به طور معمول از یک عفونت هپاتیت B یا C به مدت طولانی یا به عنوان یک نتیجه از سیروز مزمن الکل مزمن می گیرند. سرطان کبد ممکن است موجب زرد شدن پوست و چشم ها (زردی)، خارش (خارش) یا ایجاد مایع در شکم (آسیت) شود. فرد ممکن است یک توده بزرگتر احساس کند، یا ممکن است سرطان ممکن است با آزمایش های غیر طبیعی عملکرد کبد نشان داده شود.

یک تمرینکننده میتواند بیوپسی، MRI یا سی تی اسکن را سفارش دهد و از طریق آزمایش خون (از جمله آزمایشهای آلفا فتوپروتئین، تستهای عملکرد کبدی یا اولتراسوند) بیمار تحت نظارت قرار گیرد. این سرطانها معمولا طبق مرحله TNM و یا سیروز موجود نیست. گزینه ها شامل رزکسیون جراحی، آمبولیزاسیون، تخلیه یا پیوند کبدی می باشد

سرطان کیسه صفرا

سرطان کیسه صفرا معمولا adenocarcinomas است، و در زنان سالمند رایج است. سرطان کیسه صفرا به شدت به سنگهای صفراوی، ظاهر کیسه صفرا ظریف در اولتراسوند و وجود پولیپ در داخل کیسه صفرا مرتبط است. سرطان کیسه صفرا ممکن است با کاهش وزن، زردی و درد در سمت راست بالا ظاهر شود. این معمولا با سونوگرافی تشخیص داده شده و با CT انجام می شود. پیش آگهی سرطان کیسه صفرا ضعیف است.

 

سرطان روده بزرگ
سرطان کولورکتال یک بیماری پیری است که معمولا از سلولهای ترشحی تشکیل شده است که در روده قرار دارند و عوامل خطر شامل رژیم های کم فیبر های گیاهی و دارای چربی های زیاد هستند. اگر یک فرد جوان در معرض چنین سرطان باشد، اغلب با سندرم های ارثی مانند سرطان کولورکتال مزمن پوتز-جگر، و یا پلیپوز آدنوماتوزی خانوادگی همراه است. سرطان کولورکتال را می توان از طریق خونریزی پولیپ، درد روده کولیک، انسداد روده یا بیوپسی یک پولیپ در یک کولونوسکوپی غربالگری تشخیص داد. یک احساس ثابت برای رفتن به توالت و یا کم خونی ممکن است به این نوع سرطان اشاره داشته باشد.

استفاده از کولونوسکوپ می تواند این سرطان ها را پیدا کند و بیوپسی می تواند میزان درگیری دیواره روده را تشخیص دهد. حذف یک قسمت از روده بزرگ برای درمان با شیمی درمانی ضروری است. سرطان کولورکتال پیش آگهی خوبی در هنگام تشخیص زودهنگام دارد

سرطان مقعد

یک نقطه عطف مهم آناتومی در سرطان مقعد این است که خط پکتینات (خط دندانه) است که حدود ۱-۲ سانتیمتر از انتهای مقعد قرار دارد (جایی که موکوس مقعد کانال مقعد به پوست تبدیل می شود). سرطان های مقعدی که در بالای این خط قرار دارند (به سمت سر) بیشتر احتمال دارد که کارسینوم باشند، در حالی که آنهایی که در زیر (به سمت پاها) قرار دارند بیشتر احتمال دارد که کارسینوم سلول سنگفرشی باشند که ممکن است زخمی شوند. سرطان مقعد به شدت با کولیت اولسراتیو و عفونت های قابل انتقال جنسی HPV و HIV ارتباط دارد. سرطان مقعد ممکن است علت یبوست یا تنگیون باشد، یا ممکن است به عنوان یک توده لمسی شناخته شود، هرچند ممکن است گاهی اوقات به عنوان شکل زخمی باشد.

سرطان مقعدی با بیوپسی بررسی می شود و ممکن است با برداشتن و پرتودرمانی درمان شود، یا با پرتودرمانی پرتوهای خارجی و شیمی درمانی مجدد. نرخ بقای پنج ساله با روش دوم بیش از ۷۰٪ است


مطالب بیشتر:

 

        پاسخ دهید

        نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *